Grossherzogin Luise®

Opis

Zastosowanie: świetnie sprawdza się posadzona w grupach po 3–5 sztuk, na rabatach, radzi sobie również w odpowiednio dużych donicach na tarasie i balkonie, mocne pędy, duże kwiaty i wyjątkowy zapach czynią ją także doskonałą różą na kwiat cięty do bukietów

Großherzogin Luise® – to róża wielkokwiatowa (herbatnia) z hodowli W. Kordes’ Söhne, wprowadzona do sprzedaży w 2017 roku jako jedna z dwóch nowości rozszerzających wtedy kolekcję Parfuma® — serii tworzonej wyłącznie z myślą o zapachu, w której każda odmiana musi spełnić bardzo wysokie wymagania zapachowe, zanim w ogóle trafi do oceny pod innymi względami. Nazwę zawdzięcza Wielkiej Księżnej Luizie Badeńskiej (1838–1923), córce cesarza Wilhelma I, znanej z działalności dobroczynnej.

To odmiana, którą kupuje się przede wszystkim dla zapachu — i jest to jeden z najsilniejszych aromatów, jakie można dziś znaleźć wśród róż ogrodowych. Woń jest intensywnie owocowa, kojarząca się z morelami i brzoskwiniami, czyli idealnie współgrająca z barwą kwiatów. Co ciekawe, nasila się szczególnie w porze południowej i wieczornej, więc najpiękniej pachnie dokładnie wtedy, gdy spędzamy czas w ogrodzie. Zapach utrzymuje się od początku kwitnienia w czerwcu aż do pierwszych przymrozków.

Kwiaty są duże — osiągają 8–10 cm średnicy, a na dobrze odżywionym stanowisku nawet więcej — bardzo gęsto wypełnione i elegancko, nostalgicznie uformowane. Ich największym urokiem jest subtelna gra barw: zewnętrzne płatki są różowe, wnętrze kwiatu morelowe, a brzegi płatków rozjaśniają się do kremowej bieli. Płatki mają delikatnie karbowane brzegi, co dodaje kwiatom miękkości i romantycznego charakteru. Kwiaty wyrastają zwykle pojedynczo na mocnych, sztywnych pędach, dzięki czemu odmiana doskonale nadaje się na kwiat cięty.

Krzew rośnie wzniesienie i krzaczasto, głęboko się korzeniąc. Ulistnienie jest ciemnozielone, zdrowe, z dobrą odpornością na mączniaka i czarną plamistość.

Jedna uczciwa uwaga dla klienta: u tej odmiany sporadycznie występuje zjawisko proliferacji, czyli przerastania środka kwiatu zielonym pędem. Nie jest to choroba ani wada rośliny, lecz naturalna cecha fizjologiczna pojawiająca się głównie w pierwszej fali kwitnienia — takie kwiaty wystarczy usunąć, a kolejne rozwijają się już normalnie.